Husein Čokić, najstariji bosanskohercegovački glumac, preminuo je 14. aprila 2026. godine u Puli, u 96. godini života, ostavivši iza sebe bogat umetnički opus i nezaboravne uloge koje su ga učinile jednim od najvažnijih glumaca bivše Jugoslavije.
- Rođen 1931. godine u Ključu, Čokić je svoju glumačku karijeru započeo 1953. godine u Narodnom pozorištu Bosanske krajine u Banjaluci, gde je stekao osnovne temelje svog umetničkog putovanja. Godine 1992. napustio je Banjaluku zbog rata, ali je ostatak života proveo u Puli, gde je u miru završio svoju izuzetnu karijeru.
Njegovo ime postalo je sinonim za jugoslovensko filmsko stvaralaštvo, naročito za filmove koji su ostavili neizbrisiv trag. Među njegovim najpoznatijim ulogama izdvaja se film “Valter brani Sarajevo”, koji je postao pravi klasik, kao i druge značajne uloge u filmovima poput “Licem u lice”, “Koraci kroz magle”, i “Mačak pod šljemom”.
Igrao je i u “Maršu na Drinu” Žike Mitrovića, “Konjuh planinom” Fadila Hadžića, te u “Diverzantima” i “Doktoru Mladenu” Midhata Mutapčića. Iako je najpoznatiji po filmovima, Čokić je bio i dragocen član pozorišnog ansambla, gde je igrao brojne uloge i stekao veliku prepoznatljivost.
- Pored filmova, njegova karijera bila je obeležena i značajnim televizijskim projektima i monodramama. Jedno od njegovih najistaknutijih dela bila je monodrama “Sokratova odbrana i smrt”, koju je izvodio sa velikim uspehom. Iako su mnogi glumci u Jugoslaviji imali uspeha na velikom platnu, Čokić je bio jedan od pionira koji je sa kolegama kao što je Bekim Fehmiu probio put za jugoslovenske glumce u inostranim produkcijama. Njegov rad na filmu “Winnetou” iz 1963. godine bio je prelomna tačka u njegovoj karijeri, jer je obeležio početak međunarodne saradnje jugoslovenskih glumaca sa velikim filmskim studijima.
Tokom svoje glumačke karijere, koja je trajala više od šest decenija, Husein Čokić je snimio ukupno 28 dugometražnih filmova i brojne televizijske filmove i serije, čime je ostavio dubok trag u jugoslovenskoj i bosanskohercegovačkoj kinematografiji. U društvu i kulturi bivše Jugoslavije, bio je jedan od najpoštovanijih glumaca, a njegova uloga u filmovima i serijama doprinela je popularizaciji jugoslovenskih filmskih produkcija u inostranstvu. Takođe, njegov rad nije bio ograničen samo na glumu; bio je i veliki ljubitelj umetnosti i kulture, što je činio kroz svoje uloge, ali i kroz podršku mladim glumcima i umetnicima koji su dolazili u njegovoj senki.
- Husein Čokić je svojim radom i životom postavio temelje mnogim generacijama mladih glumaca. Njegova smirenost, posvećenost i ljubav prema umetnosti učinili su ga uzorom za mnoge. Pored toga, Čokić je bio i čovek sa velikim srcem, poznat po tome što je uvek imao vremena za mlade glumce i ljubitelje umetnosti, kao i po tome što je često učestvovao u humanitarnim akcijama i događanjima koja su pomagala zajednici.
U poslednjim godinama života, Čokić je iz Pule često posećivao Banjaluku, grad koji je voleo i koji je ostao zauvek u njegovom srcu. Veza sa Banjalukom bila je duboka i nezaboravna, iako je grad napustio zbog rata. Uprkos tome, Čokić je stalno naglašavao koliko mu znači taj grad, njegov pozorišni ansambl i ljudi sa kojima je sarađivao tokom godina. Kroz sve svoje filmove, predstave i lične priče, Husein Čokić je večno ostao jedan od najvažnijih predstavnika jugoslovenske i bosanskohercegovačke kulturne scene.
- U jednom od svojih poslednjih intervjua, Čokić je govorio o tome kako je njegova umetnost bila način života, kako je svaku ulogu doživljavao kao priliku da da deo sebe i da ostavi trag za buduće generacije. Njegov uticaj na glumu i umetnost će biti nezaboravan, a njegova smrt je veliki gubitak za sve ljubitelje filmske umetnosti u bivšoj Jugoslaviji.
Preminuo je 14. aprila 2026. godine u Puli, ali će se njegov lik i delo zauvek pamtiti. Kroz filmove, pozorišne predstave i sećanja njegovih kolega i obožavalaca, Husein Čokić će živeti u srcima svih onih koji su ga zavoleli kroz godine njegove karijere.
Domaći izvori koji se mogu povezati sa životom i radom Huseina Čokića uključuju članke u regionalexpress.hr, Glasu Srpske i Novom magazinu, koji su detaljno pratili njegovu karijeru i lični život. Njegov rad i uticaj na jugoslovensku i bosanskohercegovačku kinematografiju ostaju duboko ukorenjeni u istoriji filma i pozorišta.
