Sibina Mijatović pripadala je generaciji glumaca čije su karijere ostale povezane sa nekim od najpoznatijih ostvarenja jugoslovenske kinematografije. Rođena u Negotinu, gradila je put kroz pozorište, televiziju i film, a posebno se pamti po ulogama u ratnim spektaklima „Most“ i „Bitka na Neretvi“. Samo godinu nakon njihovog prikazivanja, njen život iznenada je prekinut u teškoj saobraćajnoj nesreći u Beogradu.
Iako se njeno ime danas ne pominje jednako često kao imena nekih drugih zvijezda jugoslovenskog filma, Sibina Mijatović ostala je vezana za period u kojem su nastajale produkcije koje se decenijama kasnije ponovo prikazuju i pamte. Njena filmografija nije bila velika, ali su joj upravo neke od posljednjih uloga donijele mjesto među glumcima koji su se pojavili u djelima važnim za istoriju domaće kinematografije.
Rođena je 20. oktobra 1929. godine u Negotinu kao Sibina Bogunović. Profesionalni put počela je da gradi sredinom pedesetih godina, a glumački rad nije ograničavala samo na filmsku kameru. Nastupala je i na pozorišnoj sceni, između ostalog u Narodnom pozorištu u Sarajevu i Jugoslovenskom dramskom pozorištu u Beogradu.
Od pozorišne scene do uloga koje su obilježile kraj šezdesetih
Njena karijera razvijala se postepeno. Prije velikih ratnih spektakala pojavila se u filmu „Male stvari“ iz 1957. godine, a zatim i u ostvarenju „Konjuh planinom“ iz 1966. godine. Upravo su te uloge bile dio puta koji ju je nekoliko godina kasnije doveo do projekata sa velikim glumačkim ansamblima i rediteljima čija su djela već tada imala veliki značaj.
Prelomna godina za Sibinu bila je 1969. U kratkom razmaku pojavila se u dva filma koji će kasnije dobiti status klasika jugoslovenske kinematografije. Prvi je bio „Most“, ratni film reditelja Hajrudina Krvavca, u kojem je tumačila Jelenu.
Pred kamerama je tada bila u društvu glumaca koji su već pripadali samom vrhu tadašnje scene. U filmu su, između ostalih, igrali Velimir Bata Živojinović, Slobodan Perović, Boris Dvornik i Relja Bašić. Takav ansambl i popularnost koju je film stekao učinili su da i Sibinina uloga ostane poznata generacijama gledalaca koje su „Most“ kasnije upoznavale kroz televizijske reprize.
POZADINA DOGAĐAJA
Sibina Mijatović bila je aktivna od sredine pedesetih godina i radila je na filmu, televiziji i u pozorištu. Iako nije ostavila veliki broj filmskih naslova, pred kraj šezdesetih dobila je dvije uloge u ostvarenjima koja su ostala među najprepoznatljivijim filmovima jugoslovenske produkcije.
Iste 1969. godine uslijedio je još veći projekat – „Bitka na Neretvi“ Veljka Bulajića. Sibina je u tom filmu igrala doktorku Mariju. Riječ je o ostvarenju koje je okupilo domaće i međunarodne glumačke zvijezde i koje se ubraja među najambicioznije filmske produkcije tadašnje Jugoslavije.
Za glumicu koja je godinama strpljivo gradila karijeru, dvije tako velike uloge u jednoj godini predstavljale su važan profesionalni trenutak. Upravo zbog toga kasniji događaji djeluju još potresnije: period koji je mogao otvoriti novo poglavlje njenog rada istovremeno je postao i posljednja etapa njenog života.
Brak sa Cvijetinom Mijatovićem povezivao ju je i sa političkim vrhom Jugoslavije
Pored glumačkog rada, pažnju je privlačio i njen privatni život. Sibina je bila udata za Cvijetina Mijatovića, istaknutog jugoslovenskog političara i narodnog heroja koji je tokom političke karijere obavljao visoke državne funkcije u Socijalističkoj Federativnoj Republici Jugoslaviji.
Njihov brak povezivao je svijet kulture i politike u periodu u kojem su obje sfere imale snažno mjesto u javnom životu tadašnje države. Izvor ne donosi mnogo detalja o njihovom zajedničkom životu, ali navodi da se Cvijetin nakon Sibinine smrti kasnije oženio pjevačicom Mirom Peić.
Sibina je, ipak, svoj javni identitet prije svega gradila kroz glumu. Iako je brak sa uticajnim političarem neizbježno privlačio dodatnu pažnju, njene najprepoznatljivije javne slike ostale su one sa filmskog platna i pozorišne scene.
Godina 1969. donijela joj je dvije uloge po kojima se i danas najčešće pamti: Jelenu u filmu „Most“ Hajrudina Krvavca i doktorku Mariju u „Bici na Neretvi“ Veljka Bulajića.
Saobraćajna nesreća prekinula je karijeru samo godinu nakon najvećih filmova
Sibina Mijatović nije imala priliku da vidi kako će se njene posljednje filmske uloge godinama kasnije pamtiti. Poginula je 22. juna 1970. godine u Beogradu, u teškoj saobraćajnoj nesreći. Imala je 40 godina.
Tragedija se dogodila samo godinu nakon što su „Most“ i „Bitka na Neretvi“ stigli pred publiku. U trenutku kada je iza sebe imala dvije velike filmske role i iskustvo rada sa poznatim rediteljima i glumcima, njen profesionalni put naglo je prekinut.
Upravo taj vremenski slijed daje njenoj biografiji posebno težak ton. Glumačka karijera koja je tokom više od decenije napredovala od pozorišta i ranijih filmskih uloga do velikih produkcija nije dobila priliku da se razvije dalje. Ne može se znati kakve bi joj naredne uloge bile ponuđene niti u kojem bi pravcu nastavila, ali ono što je ostalo iza nje pokazuje da je pred sam kraj života bila dio veoma značajnih projekata.
ŠIRA SLIKA
Sibinina filmografija pokazuje da broj ostvarenih uloga nije uvijek jedino mjerilo trajanja nečijeg glumačkog traga. Njena prisutnost u dva izuzetno poznata filma iz 1969. godine omogućila je da je i decenijama nakon smrti prepoznaju gledaoci koji stare jugoslovenske klasike upoznaju kroz televizijske reprize i filmske arhive.
Njena smrt prekinula je ne samo život žene od 40 godina nego i glumački put koji se upravo nalazio u veoma značajnoj fazi. Filmovi u kojima je tada igrala nastavili su svoj život bez nje, postajali dio televizijskih programa, filmskih retrospektiva i kolektivnog pamćenja generacija koje nisu ni bile rođene kada su prvi put prikazani.
„Most“ je ostao jedan od najprepoznatljivijih ratnih filmova Hajrudina Krvavca, dok se „Bitka na Neretvi“ i danas navodi među velikim jugoslovenskim filmskim spektaklima. Sibina Mijatović tako je, kroz likove Jelene i doktorke Marije, ostala prisutna u djelima koja su nadživjela vrijeme u kojem su nastala.
Kratka karijera koja je ostala sačuvana na filmskoj traci
Kada se govori o glumcima bivše Jugoslavije, mnogo češće se ističu oni čije su karijere trajale nekoliko decenija i obuhvatile desetine ili stotine uloga. Sibinina priča bila je potpuno drugačija. Njena profesionalna biografija ostala je znatno kraća, ne zbog odluke da napusti glumu, već zbog tragedije koja ju je zadesila u periodu kada je još mogla mnogo da pruži.
Od Negotina, preko pozorišnih scena Sarajeva i Beograda, do velikih filmskih setova, prošla je put koji je obuhvatio različite oblike glumačkog rada. U njemu su se smjenjivali manji projekti, pozorišne predstave i na kraju spektakli u kojima je dijelila kadar sa nekim od najpoznatijih glumaca tadašnje kinematografije.
Za gledaoce koji je danas ponovo vide na ekranu, njena biografija često dobije dodatnu težinu tek kada saznaju koliko je rano preminula. Lice sa filmskog platna pripada glumici koja nije dočekala ni 41. rođendan, a iza koje su ostale uloge snimljene neposredno prije tragične nesreće.
Sibina Mijatović zato nije ostala zapamćena po dugoj karijeri, nego po kratkom periodu u kojem se našla u nekim od najvažnijih produkcija svog vremena. Njena životna priča spojila je glumu, brak sa jednim od značajnih političkih funkcionera tadašnje države i preranu smrt koja je prekinula sve ono što je moglo uslijediti.
Više od pola vijeka nakon njene smrti, filmovi u kojima je igrala i dalje postoje kao najčvršći podsjetnik na njen rad. Kada se ponovo emituju „Most“ ili „Bitka na Neretvi“, pred publikom se pojavljuje i Sibina – glumica čiji je život bio kratak, ali čije su posljednje uloge ostale sačuvane mnogo duže od vremena koje joj je bilo dato.
