Vladimir Savčić, poznatiji kao Čobi, bio je legenda jugoslovenske muzike, a njegov život je bio obeležen strastvenim umetničkim stvaranjem i ličnim borbama. Rođen 6. juna 1948. godine u Nišu, odrastao je u porodici vojnog lica, što je značajno oblikovalo njegovu mladost.
- Čobi je, poput mnogih drugih vojnih porodica, često menjao mesta prebivališta, da bi se na kraju nastanio u Sarajevu. Upravo tu je započeo svoju muzičku karijeru, koja je postala ključna za njegovu prepoznatljivost u bivšoj Jugoslaviji.
Već od malih nogu, Čobi je pokazivao veliku ljubav prema muzici, iako su njegovi prvi koraci bili u svetu violine i trombona. Međutim, prava strast prema muzici pojavila se kroz bubnjeve, što je na kraju postalo njegov zaštitni znak.
- Karijera Vladimira Savčića započela je u sredini šezdesetih godina, kada je osnovao grupu “Vokins” u Sarajevu, a ubrzo nakon toga formirao i grupu “Čobi i njegove sjenke”. Nadimak “Čobi” potekao je od tada popularnog muzičara Chabi Checkera, koji je bio inspiracija za ovaj pseudonim.
S početkom sedamdesetih godina, Čobi je postao član grupe Pro Arte, koja je bila ključni faktor u njegovoj afirmaciji kao jednog od najpoznatijih jugoslovenskih pevača. Sa Pro Arte, osvojio je brojne festivalske nagrade, a pesme kao što su „Nemoj draga plakati“, „Lola“ i „Pračem“ postale su neizbrisiv deo muzičke baštine. Tokom svoje karijere, Čobi je stekao status jedne od najvećih zvezda bivše Jugoslavije, prepoznatljiv po svom specifičnom glasu i energičnim nastupima.
- Nakon što je napustio Pro Arte, Čobi je nastavio uspešnu solističku karijeru, sarađujući sa najvećim imenima jugoslovenske muzike. Njegova saradnja sa autorima poput Đorđa Novkovića, Arsena Dedića i Kemala Montena, dodatno je učvrstila njegovu poziciju na muzičkoj sceni. Tokom osamdesetih i početkom devedesetih godina, Čobi je stekao međunarodnu popularnost, nastupajući u Americi, Australiji, i mnogim drugim zemljama, gde je širio uticaj jugoslovenske muzike među dijasporom.
Uprkos teškim vremenima koja su nastupila sa raspadom Jugoslavije, Čobi se preselio u Beograd 1992. godine, gde je nastavio svoju umetničku karijeru, ali sada i kao glumac. Njegovo najpoznatije glumačko ostvarenje bilo je u humorističkoj seriji “Složna braća”, gde je tumačio lik Fikreta Halimića-Fike. Ovaj njegov prelazak u glumu doneo mu je nove obožavatelje, posebno među mlađom publikom. Ipak, njegov život u Beogradu nije bio samo posvećen muzici i glumi, već i humanitarnom radu. Čobi je organizovao brojne koncerte za decu, invalide i obolele, čime je stekao dodatnu poštovanje i ljubav među obožavaocima.
- Njegov ljubavni život, naročito brak sa Mirjanom, bio je obeležen mnogim izazovima, ali i velikom ljubavlju i posvećenošću porodici. Čobi i Mirjana su se upoznali u gimnaziji, a iako je na početku bio nesiguran, njegova upornost dovela je do toga da je osvojio njeno srce. “Bio si uporan kao mazga”, izjavila je Mirjana kasnije, priznajući da je njegova istrajnost bila ključna za njihov brak. Zajedno su imali dve ćerke, a uprkos početnom razočaranju što je dobio ćerku umesto sina, Čobi je kasnije tvrdio da su mu ćerke bile najdragoceniji deo života.
Iako je u braku sa Mirjanom doživeo i neke lične slabosti, on je uvek insistirao na tome da porodica bude na okupu. Iako su se povremeno pojavljivali skandali u njegovom ljubavnom životu, Čobi je bio duboko posvećen svojoj porodici i često je isticao da je ona bila temelj svega što je radio. Ipak, gubitak Mirjane zbog bolesti predstavljao je najveći udarac u njegovom životu. “Pre tri godine moja supruga Mirjana je preminula, to je bio najteži trenutak u mom životu”, izjavio je Čobi, koji je govorio o dubokom bolu koji je pretrpeo zbog njene smrti, ali i o tome kako je pronašao snagu da nastavi dalje uz podršku ćerki i najbližih.
- Osim emotivnih gubitaka, Čobi je morao da se bori i sa sopstvenom bolešću. 2002. godine saznao je da boluje od raka debelog creva, ali uz pomoć porodice i pozitivne energije, uspeo je da se oporavi i pobedi bolest. Nažalost, uprkos njegovoj borbi sa zdravljem, 20. marta 2009. godine, Čobi je preminuo u Beogradu. Njegova smrt ostavila je veliki trag u muzičkom svetu, a kolege i prijatelji su se setili njega sa velikim poštovanjem. Kemal Monteno, jedan od njegovih najbližih prijatelja, prisetio se sahrane, govoreći o tome kako je od 30.000 pevača, samo jedan od njih došao na sahranu – Đorđe Marjanović, koji je bio šlogiran.
Čobi je sahranjen 23. marta 2009. godine na Novom groblju u Beogradu, a njegov život, rad i muzika nastavljaju da žive u sećanjima mnogih. Iako je njegova smrt bila velika tuga za sve koji su ga voleli, njegov muzički opus i životna priča ostali su trajni deo muzičke i kulturne baštine Balkana
